Kimse Görmese de Birikiyor
Kimse bilmez ne çok düşündüğünü…
Sabaha karşı zihninde dönen o dağınık cümleleri,
Yazıp sonra silmekten yorulan parmaklarını…
Kimse bilmez içinden geçen ama bir türlü dile gelmeyen o duyguları.
Ama sen bil:
Her şey — evet, her şey — yavaş yavaş birikiyor.
Tıpkı damlaların taşı oyması gibi…Tıpkı toprağın altında sabırla kök salan bir tohum gibi…
Hiçbir Şey Birden Olmaz
Bir fikir, bir değişim, bir uyanış…
Bunlar bir anda belirmez.
İçten içe oluşur, şekillenir, bekler.
Sessizdir. Ama büyür.
Görünmezdir. Ama derindir.
Ve bir gün, hiç ummadığın anda
“Ben hazırım” dediğinde fark edersin:
O içsel hazırlık hep oradaydı.
Sessizlik Bile Bir Adımdır
Bugün sadece düşündün mü?Yazmadın, çizmedin, anlatmadın belki…
Ama bu da bir şeydir.
Çünkü beklemek,
gözlemek,
derinleşmek de
bir harekettir.
Bazen en güçlü adım, sessizce atılandır.
Kendine Haksızlık Etme
Kaç kez dedin bugün kendine:
“Yine bir şey yapamadım…”
Oysa sen fark etmeden, içinde bir şey büyüyor.
Zihninde beliren bir düşünce,
kalbinde süzülen bir farkındalık,
belki yarım kalan ama içinden hâlâ yaşayan bir cümle…
İşte tüm bunlar,
yarının adımlarını hazırlıyor.
Görünmeyeni Biriktiriyorsun
Gün gelecek bir yazı yazacaksın…
Bir şey yapacaksın ve diyeceksin ki:
“Bu nereden çıktı şimdi?”
İşte o an,
görünmeyen çabanın biriktiği an olacak.
Bugün “hiçbir şey” yapmadığını mı düşünüyorsun?
Belki de en kıymetli şeyi yapıyorsun:
Kendini içten içe inşa ediyorsun.
Okura Çağrı:
Sana da tanıdık geliyor mu?
Dışarıdan bakıldığında sessiz ama içten içe hareketli bir süreç yaşıyor musun?
Yorumlara yaz.
Belki senin birikenlerin,
bir başkasının yeşeren tohumu olur.
Çünkü en güçlü kökler…görünmeden oluşur.
Mustafa Sait’in Günlüğü 
msaitsabuncu için bir cevap yazın Cevabı iptal et