Bir sabah uyanırsın…
Gözlerini açarsın, derin bir nefes alırsın, içinden “Artık değişeceğim” dersin.
Güzel.
Ama yetmez.
Çünkü uyanmak bir başlangıçtır, ama yürümek — işte asıl dönüşüm orada başlar.
Hayat; sadece farkında olmakla değil, o farkındalıkla adım atmakla değişir.
Uyanan çoktur, ama yürüyen az.
“Ben değişmek istiyorum” diyenler çok.
Ama kalkıp ilk adımı atanlar… İşte onlar farklıdır.
Nereye Gittiğini Bilmiyorsan Bile Yürü
Yolun tamamını görmek zorunda değilsin.
Bazen sadece önündeki bir karışlık mesafeyi görmek yeterlidir.
Çünkü yürümek, sadece fiziki bir eylem değil, bir ruh halidir.
Bir isyandır.
Bir karardır:
“Artık aynı yerde durmayacağım.”
Yürürken Yorulacaksın
Evet, yorgunluk olacak.
Belki vazgeçmek isteyeceksin.
Belki “Neden başladım ki?” diyeceksin.
Ama unutma: Duran biri için yorgunluk hiç geçmez.
Yürüyen biri içinse her adım, bir yorgunluğu geride bırakmaktır.
Her Gün Bir Adım
Bugün sadece bir sayfa mı yazabildin?
Bir satır mı kodladın?
Bir cümle mi okudun?
Yeter.
Çünkü bir adım, hiç hareket etmemekten sonsuz kat daha iyidir.
“Uyanış seni başlatır. Ama yürüyüş seni değiştirir.”
Okuyucuya Çağrı:
Peki sen?
Ne zaman ilk adımını attın?
Ya da hâlâ bir şeylerin seni tutmasına izin mi veriyorsun? Yorumlara yaz.
Belki senin adımın, bir başkasına da yürümek için cesaret verir.
Mustafa Sait’in Günlüğü 
msaitsabuncu için bir cevap yazın Cevabı iptal et