Etiket: vazgeçmeyenler kulübü

  • Vazgeçmeyenler Kulübü – II

    Vazgeçmeyenler Kulübü – II


    Küllerden Kalkmayı Bilenler İçin

    Bazı insanlar vardır… Biter sanırsın. Kapanır sanırsın. Bir daha toparlanamaz diye düşünürsün.

    Ama onlar, kimsenin görmediği bir yerden yeniden filiz verir. Kökleri derindedir çünkü. Rüzgâr onları yıksa bile, toprağın altında kendine bir yer daha bulur.

    Sessizdirler. Kıpırdamaz gibi dururlar. Ama içlerinde bir ateş, sönmemekte direnir.


    Kırıldığın Yerden Büyürsün

    Kimseye anlatmadığın o uzun geceleri hatırlıyor musun? Kendinle konuştuğun, “Neden böyleyim?” dediğin o zamanları? İşte o anlar…Zannettiğinden çok daha değerli.

    Çünkü insan kırıldığı yerden büyür. Ama kimse o büyüyüşü görmez.

    Görmesin de zaten… Sen bil yeter.


    Her Yıkılış, Bir Yağmur Sonrasıdır

    Kendine kızdığın, “Bu da olmadı” deyip duvara yaslandığın anlar oldu mutlaka. Belki çok bekledin. Belki haksızlığa uğradın. Belki birileri seni yanlış anladı…

    Ama ne oldu biliyor musun? Sen yine yoluna döndün. Belki biraz geç, belki biraz eksik ama döndün.

    İşte bu, herkesin yapabileceği bir şey değil. Bunu yapanlar, küllerinden kalkmayı bilenlerdir.


    Kendine İnanmayı Öğrenenlerin Kulübü

    Bu kulübün bir sırrı var:

    Kimse kimseyi alkışlamaz. Kimse ödül vermez. Kimse “Aferin” demez.

    Ama herkes bilir: Burada olan herkesin kalbi yara içinde…

    Ve o yaralara rağmen yaşayanların yüzünde, sessiz bir gurur vardır.


    Şimdi Sana Bir Şey Söylemek İstiyorum

    Sen hâlâ ayaktasın. Belki biraz sendeleyerek, belki biraz korkarak…Ama varsın.

    Ve var olman, düşündüğünden çok daha büyük bir başarı.

    Bak, dünyanın kalabalığında sen bile kendini unutmuşken, ben unutmadım:

    Sen denemeye devam edenlerdensin. Ve bu seni, çoğu insandan daha güçlü yapıyor.


    Son Cümle: Hikâyenin Devamı Var

    Bazen hiçbir şey değişmiyormuş gibi gelir ya… Aslında en büyük değişim içerde olur. Sen fark etmezsin, ama bir gün bakarsın:

    • Artık daha dayanıklı,
    • Daha sabırlı,
    • Daha kendin olmayı bilen birine dönüşmüşsün.

    Bu yüzden… Ne olduysa oldu. Ne eksildiyse eksildi.

    Ama sen buradasın. Ve bu, hikâyenin bittiğini değil, devam ettiğini gösterir.


    📩 Bu satırlar sana iyi geldiyse…

    Bazen bir cümle, insana bir adım daha attırır. Eğer benimle bu yolculuğa devam etmek istersen, yeni yazılarımı kaçırmamak için abone olabilirsin. Belki bir sonraki satır sana, belki senin hikâyen bir başkasına güç olur.

  • Vazgeçmeyenler Kulübü: Sessiz Gücün Hikâyesi

    Vazgeçmeyenler Kulübü: Sessiz Gücün Hikâyesi

    Her Gün Yeniden Başlayanlar İçin

    Bazıları vardır…
    Sessizdir, gösterişsizdir, sosyal medyada zaferlerini paylaşmazlar.
    Ama her sabah yeniden başlarlar.
    Belki uykusuzdur, belki yorgundur, belki içinden “bıraksam mı?” geçmiştir…
    Ama bırakmaz.

    İşte onlar, hayatın en kalabalık ama en görünmez topluluğudur:
    Vazgeçmeyenler Kulübü.


    Vazgeçmeyenlerin Sessiz Cesareti

    Üyelik için bir kart, bir başvuru formu gerekmez.
    Tek şart vardır:
    “Yavaşlasan bile, durmamışsındır. Ağlasan bile, yürümüşsündür.”
    İşte bu yeter.


    Kimse Bilmese de Sen Bilirsin

    Belki kimse fark etmedi:

    Gizli gizli ders çalıştığını, kimse görmeden kaç kez ağladığını…
    Kimse bilmedi ne kadar sabrettin, kaç kere “yeter artık” deyip yine sabah işe gittiğini.
    Ama sen biliyorsun. İşte bu yazı sana.


    Her Küçük Adım, Bir Zaferdir

    Bu yazı;

    Yarım bırakılmış hayalleri raftan indirip tozunu silenlere,

    Bir sınavı geçmek isteyenlere,

    Roman yazmak isteyenlere,

    Kendine yetmek isteyenlere,

    Bir hastalığı atlatmaya çalışanlara…Yani bırakmamayı seçen herkese ithaf edilmiştir.


    Son Söz: Kulüp Hâlâ Açık

    Bu yazıyı okuyorsan…

    Demek ki hâlâ buradasın.

    Belki yorgun, belki kırgın…

    Ama vazgeçmemişsin.

    Ve bu yeter.

    Çünkü biz vazgeçmeyenlerdeniz.

    Ve bu kulüp asla kapanmaz.


    Soru: Sen Ne Zaman Vazgeçmek Üzereydin?

    Yorumlara yaz.

    Belki senin hikâyen bir başkasına umut olur.

    📌 Yazar Notu:

    Bu satırları yazarken, bir zamanlar vazgeçmenin eşiğinde duran kendi hâlimi düşündüm. O yorgun sabahları, içimde kopan fırtınaları, ama her şeye rağmen bir adım daha atmayı seçtiğim o sessiz zaferleri…

    Eğer bu yazıyı okuyorsan, belki sen de o sessiz kahramanlardansın.

    Bilmeni isterim: Sadece var olman bile bir direniştir.

    Ve senin hikâyen, bir gün bir başkasının güç aldığı satır olabilir.

    Buradayız. Aynı kulüpteyiz.

    Sessiz ama kararlıyız.