Her Gün Yeniden Başlayanlar İçin
Bazıları vardır…
Sessizdir, gösterişsizdir, sosyal medyada zaferlerini paylaşmazlar.
Ama her sabah yeniden başlarlar.
Belki uykusuzdur, belki yorgundur, belki içinden “bıraksam mı?” geçmiştir…
Ama bırakmaz.
İşte onlar, hayatın en kalabalık ama en görünmez topluluğudur:
Vazgeçmeyenler Kulübü.
Vazgeçmeyenlerin Sessiz Cesareti
Üyelik için bir kart, bir başvuru formu gerekmez.
Tek şart vardır:
“Yavaşlasan bile, durmamışsındır. Ağlasan bile, yürümüşsündür.”
İşte bu yeter.
Kimse Bilmese de Sen Bilirsin
Belki kimse fark etmedi:
Gizli gizli ders çalıştığını, kimse görmeden kaç kez ağladığını…
Kimse bilmedi ne kadar sabrettin, kaç kere “yeter artık” deyip yine sabah işe gittiğini.
Ama sen biliyorsun. İşte bu yazı sana.
Her Küçük Adım, Bir Zaferdir
Bu yazı;
Yarım bırakılmış hayalleri raftan indirip tozunu silenlere,
Bir sınavı geçmek isteyenlere,
Roman yazmak isteyenlere,
Kendine yetmek isteyenlere,
Bir hastalığı atlatmaya çalışanlara…Yani bırakmamayı seçen herkese ithaf edilmiştir.
Son Söz: Kulüp Hâlâ Açık
Bu yazıyı okuyorsan…
Demek ki hâlâ buradasın.
Belki yorgun, belki kırgın…
Ama vazgeçmemişsin.
Ve bu yeter.
Çünkü biz vazgeçmeyenlerdeniz.
Ve bu kulüp asla kapanmaz.
Soru: Sen Ne Zaman Vazgeçmek Üzereydin?
Yorumlara yaz.
Belki senin hikâyen bir başkasına umut olur.
📌 Yazar Notu:
Bu satırları yazarken, bir zamanlar vazgeçmenin eşiğinde duran kendi hâlimi düşündüm. O yorgun sabahları, içimde kopan fırtınaları, ama her şeye rağmen bir adım daha atmayı seçtiğim o sessiz zaferleri…
Eğer bu yazıyı okuyorsan, belki sen de o sessiz kahramanlardansın.
Bilmeni isterim: Sadece var olman bile bir direniştir.
Ve senin hikâyen, bir gün bir başkasının güç aldığı satır olabilir.
Buradayız. Aynı kulüpteyiz.
Sessiz ama kararlıyız.
Mustafa Sait’in Günlüğü 