Mustafa Sait’in Günlüğü

Etiket: farkındalık

  • İyileşmenin Sessiz Mimarisi

    İyileşmenin Sessiz Mimarisi

    Her iyileşme bir zafer gibi hissettirmez. Bazen yeni bir şeye yer açan boşluk gibi gelir. Fırtına sonrası sessizlik gibi — belirsiz ama kutsal.

    Yeniden inşa ederken gülümsemek zorunda değilsin. Temizlediğin enkazı açıklamak zorunda da değilsin. Sadece orada olman yeterli. Sessizce bile olsa.

    Küçük Zaferler de Zaferdir

    Günü kin tutmadan açmak…

    Suçluluk duymadan “hayır” diyebilmek…

    Kaçmak yerine panikle birlikte nefes alabilmek…

    Dinlenmeyi zayıflık değil ihtiyaç olarak görmek…

    Kimsenin alkışlamadığı bu sessiz zaferler,

    En sağlam temelleri oluşturur.

    Bütün Olmak İçin Bir Son Tarih Yok

    Geç kalmadın. Yavaş değilsin. Kayıp da değilsin.

    Nefesinle uyumlu bir ritimde açılıyorsun. Bazı mevsimler taşkın bir çiçeklenmeyi çağırır. Bazılarıysa toprağın altında sessiz kalmayı…

    İkisi de kutsaldır.

    Bırak Naziklik Yolu Açsın

    Nazik olmak kırılgan olmak değildir. Nazik olmak, şefkatli olmak demektir. Ceza vermek yerine huzuru seçmektir. Kendini her gün, derinden değerli biri gibi davranarak hatırlamaktır.

    Bırak naziklik seni sana geri getirsin.

    Nazik Bir Soru:

    Bugün senin için naziklik ne anlama geliyor?

    Bir kelimeyle yaz. Bir fısıltıyla söyle. Ya da sadece hisset… Ve bunun yeterli olduğunu bil.

    Sen en son ne zaman kendine yumuşak davrandın? Yoruma bir kelimeyle yazman bile iyileşmeye kapı aralayabilir.

  • Sessizlikten Doğan Işık

    Sessizlikten Doğan Işık

    Kalbe Dokunan Yazılar – 1. Bölüm | Sessizlikten Doğan İçsel Dönüşüm

    Bazen hayatın gürültüsü içinde kendini kaybedersin.

    Herkes konuşur, her şey akar, her bildirim bir şey söyler…

    Ama sen susarsın.

    Çünkü artık dış seslerden çok, iç sesini duymaya ihtiyacın vardır.

    İşte o sessizlikte başlar dönüşüm.

    Kimsenin görmediği, duymadığı, ölçemediği o anlarda…

    Kendi içinin karanlığına doğru adım atarsın.

    Ve o karanlıkta — evet, tam da orada — bir ışık belirir.

    Karanlıktan Korkma, Karanlık Doğumdur

    İnsan kendine bazen yalnızca sustuğunda yaklaşır.

    Yalnız kaldığında, içindeki sesi ilk kez net duyar.

    O ses bazen yumuşak bir fısıltıdır:

    “Hâlâ buradayım…”

    Bazen ise sert bir uyarıdır:

    “Artık yeter, değiş.”

    Ama her seferinde, o ses bir şey fısıldar:

    “Sen hâlâ varsın.”

    İyileşmek Gürültüyle Olmaz

    Kimseye anlatamadığın yorgunlukların olur.

    Her şey normal görünür ama içinden bir şey eksilmiştir.

    İşte o zaman, bir yazı okursun…

    Bir cümleye takılırsın…

    Ve o satır içindeki kilitli kapıyı aralar.

    İyileşmek bazen sadece bir kelimeyle başlar.

    Bir ışıkla…

    Sessizliğe Güven

    Sessizlik boşluk değil, hazırlıktır.

    O sessizlikte, kalbin sana ne söylediğini öğrenirsin.

    Belki de ilk kez…

    Gerçekten ne istediğini, neyi sevdiğini, neyden yorulduğunu fark edersin.

    Çünkü sessizlik…

    Seni dünyadan alır, kendine getirir.

    Ve kendine dönen, yeniden doğar.

    Kalbe Dokunan Yazılar Başlıyor

    Bu yazı, içsel dönüşüm yolculuğunun ilk adımı.

    Her hafta, sana dokunan yeni bir yazıyla burada olacağım.

    Belki bazen senin duyamadığın iç sesini hatırlatacağım.

    Belki de sadece bir cümleyle, içindeki ışığı yakacağım.

    Eğer bu satırlar kalbine dokunduysa:

    Bloga abone olmayı unutma

    Yorumlara düşüncelerini bırak

    Ve belki… bu yazıyı bir arkadaşınla paylaş.

    Çünkü o da kendi sessizliğinde kaybolmuş olabilir.

    Unutma:

    En derin ışık, en karanlık sessizlikten doğar.

    Ve belki de bu yazı, senin içindeki ışığın kıvılcımıdır.