Kalbin Geceyle Konuştuğu Yer

– İç Sessizliğin Yankılandığı Anlar –

---

Geceyle Konuşan Kalpler Vardır

Bazen dış dünya susar… Ama içeride bir şey kıpırdar. Ses değil belki, ama bir his… Bir düşünce, bir cümle gibi içinden sızar:

“Ben hâlâ buradayım.”

Ve o cümle, belki gün boyunca susturduğun duyguların dilidir.

---

Geceye Sığan Dönüşümler

Gece sadece uyumak için değildir. Bazı geceler, kendinle yeniden tanışmak için gelir.

Bir satır yazarsın, bir nefes alırsın, bir anlık fark ediş yaşarsın.

Ve o küçücük an, sessiz bir devrime dönüşür içinde.

---

Sessizlikte Duyanlar Daha Derin Yaşar

Gündüzün gürültüsünde her şey net görünür. Ama gece… Asıl derinlik gece gelir. Çünkü kalbin, ancak sessizken sesini bulur.

Karanlıktan korkma. Çünkü orada parlayan şey sensin.

---

Yazmak, Karanlıkta Büyüyen Bir Umuttur

Yazdığın her kelime, belki de karanlığa attığın bir ışıktır. Sen farkında bile olmadan, bir başkasının yolunu aydınlatırsın.

Yani bazen yazmak; kendi içini değil, bir başkasının sessizliğini de iyileştirir.

---

Okuyucuya Çağrı

Bu gece ne fısıldadı sana kalbin? Bir cümleyle bile olsa paylaş —çünkü belki senin satırın, bir başkasının sabahına umut olur.

Ve unutma: Gece sessiz olabilir, ama içinde konuşacak çok şey var.